Van symptoombestrijding naar voorkomen.

Over mij

Hoe ik hier terechtkwam

Ik ben Rinda Verspui. Ruim vijfentwintig jaar werkte ik in de acute zorg, op de ambulance en op de intensive care. Tegenwoordig help ik mensen om daar juist niet terecht te komen.

Tijdens mijn opleiding tot verpleegkundige kwam holisme ter sprake: kijk naar de mens in zijn geheel, niet naar de ziekte alleen. Die les is me altijd bijgebleven. In de praktijk viel het alleen tegen. Onze zorg is ingericht rond de aandoening die iemand heeft, en veel minder rond het leven waarin die aandoening is ontstaan. Terwijl lichaam, geest en omgeving onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn — dat zag ik elke dienst opnieuw.

Op de ambulance zag ik waar dat toe leidt. Mensen met overgewicht, diabetes, hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten. Ik hielp ze door het acute moment heen, en een deel van hen zag ik daarna terug. Niet omdat er iets misging, maar omdat ik met symptomen bezig was en niet met wat eronder zat.

Ik was bezig met symptomen. Ik wilde bezig zijn met de oorzaak.

Want er is veel meer zelf te doen dan de meeste mensen denken. Aan hoe je oud wordt, en aan hoeveel jaren je krijgt. Dat besef veranderde mijn richting. Het vraagt wel iets: dat je de regie over je eigen leven pakt. Daar begint het echte werk.

Geen snelle oplossing, wel een die blijft

Ik geloof niet in een kuur van zes weken. Ik zoek met je naar veranderingen die bij jou passen en die je daardoor volhoudt: in voeding, in beweging, in slaap en rust. Dat is het fundament, en dat leg je stap voor stap.

Maar wie ooit geprobeerd heeft blijvend iets te veranderen, weet dat kennis zelden het probleem is. Je weet meestal prima wat je zou moeten doen. Dat je het niet doet, ligt niet aan te weinig doorzettingsvermogen — zo eenvoudig is het niet. Er zitten overtuigingen onder je gedrag die sterker zijn dan je voornemen, en waar je je nauwelijks bewust van bent. Toen ik PMA leerde kennen, ontdekte ik hoe je daar wél bij kunt komen. Via een vraagtechniek ga je naar de oorsprong van zo’n overtuiging, en vanaf dat moment kun je andere keuzes maken. Ook de keuzes die een vitaler leven vragen.

En toen kwam de adem erbij

Er ontbrak nog iets. Je hartslag kun je niet aansturen, je spijsvertering evenmin — je ademhaling wél. Het is het enige deel van dat systeem waar je zelf bij kunt. Toen ik leerde hoe direct dat werkt, op spanning, op slaap, op herstel, wilde ik het goed leren. Ik ben opgeleid tot ademcoach en daarna tot koudecoach, want koude doet iets vergelijkbaars: het leert je lichaam rustig blijven op het moment dat alles in je schreeuwt om weg te gaan. Geen stunt, geen wedstrijd. Een oefening in ontspannen onder spanning — en dat neem je mee naar alles wat daarna spannend wordt.

Zo is Vitale Impuls ontstaan. Voeding, beweging, rust, ademhaling en mentale balans, niet als losse onderdelen maar als één geheel, omdat ze in jouw leven ook niet los van elkaar staan. Dat is de reis die ik heb gemaakt, van de acute zorg naar de voorkant. Ik denk dat ik daar mooie dingen aan heb overgehouden om jou mee te helpen.